تاریخ انتشار : جمعه 12 ژانویه 2024 - 19:15
کد خبر : 4349

یادداشتی از دکتر هدایت ابراهیمی در لالی تایمز: ما بختیاری ها؛ چگونه از مرگ تفریح می سازیم!؟

یادداشتی از دکتر هدایت ابراهیمی در لالی تایمز:     ما بختیاری ها؛ چگونه از مرگ تفریح می سازیم!؟

  یادداشتی از دکتر هدایت ابراهیمی در لالی تایمز:   ما بختیاری ها؛ چگونه از مرگ تفریح می سازیم!؟   این روزها در کنار انبوه مشکلات عمومی، هجوم اخبار مرگ های ناگهانی در اطرافمان، جامعه مان را به سمت افسردگی بیشتر سوق داده است و بسیاری را به مرز فروپاشی ذهنی رسانده است. بی شک

 


یادداشتی از دکتر هدایت ابراهیمی در لالی تایمز:

 

ما بختیاری ها؛ چگونه از مرگ تفریح می سازیم!؟

 

این روزها در کنار انبوه مشکلات عمومی، هجوم اخبار مرگ های ناگهانی در اطرافمان، جامعه مان را به سمت افسردگی بیشتر سوق داده است و بسیاری را به مرز فروپاشی ذهنی رسانده است. بی شک یکی از ابعاد مهم فرهنگ مردمان بختیاری، توجه بیش از حد به مفهوم مرگ و اهمیت کم زندگی است.

 

در این نوشتار، قصد ندارم به لزوم توجه به یکدیگر به وقت زنده بودن و اصطلاح ” پهلوان زنده را عشق است” بپردازم و آن را به وقت دیگر وا می گذارم.

 

آنچه من را به نگارش وا داشته، وجود پدیده ای است که آن را ” فرهنگ غم محور” می دانم موضوعی که گاه حضور مراسمات عزارداری را به سرگرمی جمعی تبدیل کرده است.

 

شرایط کرونا مراسم های بزرگ شادی و عروسی را از چندین مراسم مفصل به یک مراسم محدود کرد اما موج سهمگین کرونا نیز نتوانست مانع از برگزاری مراسمات عزاداری متعدد و مفصل شود و معدود افرادی که به دنبال محدودسازی آن بودند، با مقاومت سنگین اکثریت جامعه مواجه ساخت. حتی کسانی که یکی از اعضای خانواده شان بر اثر کرونا با مرگ روبرو شد نیز مراسم آنچنانی را به زندگی و سلامتی ترجیح دادند!

 

 

نکته شگفت آور اینکه، توجه به مشکلات اقتصادی، مراسمات ازدواج را به سمت ساده ترین شکل برگزاری برده اما اندک تاثیری حتی در تشریفات مراسمات عزاداری داشته است. چنین نگاهی که به سوگواری وزن بالا داده و وزن زندگی و شادی را ناچیز کرده، خود سبب مشکلات دیگری شده است:

 

در مواجه با مرگ هر عزیزی، سیلی از استوری، پیام تسلیت مجازی منتشر کرده و انبوه پیام های منفی را به یکدیگر منتقل می کنیم.

 

شرط حضور در کنار خانواده های غم دیده، کاهش آلام آنها است، اما در حال حاضر تبدیل به پاتوقی برای بحث های سیاسی و اجتماعی و… شده و دغدغه های صاحب عزا را دوچندان ساخته است. جمع های چند نفره خندان و حضور دسته ای کاندیداهای انتخاباتی با محوریت سوگواری و کاهش غم عزاداران است یا سرگرمی و منافع شخصی؟

 

پذیرش مرگ دیگران و ساده انگاشتن آن باعث شده است که کمترین تلاشی برای زندگی خود داشته باشیم. گواه این مدعا، ریشه یابی علل درگذشت بسیار از همشهریان است که با اندکی تلاش از سوی خود یا اطرافیان می توانست رخ ندهد.

 

یادآوری این نکته ضروری است که تمرکز و توجه هر جامعه، دستاوردهای آن را مشخص می کند؛ توجه به علم، سواد را، توجه به فعالیت های اقتصادی، وضع معیشت را. به نظر شما توجه بیش از اندازه به سوگواری، چه دستاوردی خواهد داشت؟ دستاورد آن فقر گسترده(اقتصادی و فرهنگی) و مرگ بیشتر است.

 

دستاورد آن شهرت و ثروت بیشتر برای خوانندگان است و نه زندگی زندگان و آمرزش مردگان!

 

هدایت ابراهیمی

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.